Omdat in de kerstvakantie de meeste medewerkers en vrijwilligers vrij nemen, is onze expositieruimte niet te bezoeken. Dat betekent dat de openmiddagen op woensdag en vrijdag tijdens de schoolvakantie niet door gaan. En dat is van 25 december tot en met 7 januari.
We wensen iedereen fijne feestdagen en tot ziens in het nieuwe jaar!
We komen regelmatig berichten of nieuws tegen die zijdelings met ons werk te maken hebben. Deze keer twee van die berichten.
In het blad ‘Puur Natuur’ van Natuurmonumenten lazen we het volgende: “IJstijd. In de podcast ‘Zo klonk Nederland’ neemt Vroege Vogels je mee op een tijdreis door de natuur. Wat hoor je als je rondloopt in de ijstijd als er mammoeten en leeuwen rondstruinen? Hoe klinkt een middeleeuws bos? Welke natuurgeluiden zijn de afgelopen 100.000 jaar verdwenen? Te beluisteren op nporadio1.nl/podcasts, op Spotify en in je podcast-app.”
En op de website Scientias.nl lazen we het volgende: “Ben je geboren in de jaren tachtig van de vorige eeuw of daarna? Zet dan maar een grote cirkel om het jaar 2061 in je agenda. Komeet Halley komt eraan! Komeet Halley bereikte gisteren het aphelium, oftewel het verste punt in zijn baan om de zon. Dit betekent dat de bekende komeet vanaf nu richting de zon (en dus ook de aarde) reist. We moeten alleen nog wel even geduld hebben: de komeet is pas over 38 jaar zichtbaar.” En dat brengt ons bij twee van onze vondsten: de komeetbekers! Die waren in november 2017 onze Vondst van de Maand. Het infoblad kan je hier downloaden. En om die te zien hoef je niet tot 2061 te wachten; je kunt ze iedere woensdag- en vrijdagmiddag komen bewonderen (behalve in de kerstvakantie).
In het voorjaar hebben we bij Leusderweg 249 een grafveld opgegraven van ongeveer 3000 jaar oud. Uit één van de crematiegraven werd een vreemd stukje metaal ontdekt. Metalen voorwerpen kunnen in de grond roesten, en dit voorwerp was zo aangetast dat het meer leek op een onherkenbare roestklomp die door boomworteltjes was doordrongen. Natuurlijk waren we erg nieuwsgierig naar wat het voorwerp zou kunnen zijn. Waarom lag het in een crematiegraf? Misschien was het als geschenk aan de overledene gegeven? Was het een sieraad van de gecremeerde, of een eenvoudige spijker?
Maar ondanks het succesvolle reinigings- en conserveringsproces weten we nog steeds niet wat het voorwerp precies is. De vorm lijkt op die van een fibula. Dat is een (sier)speld om kleding zoals een mantel vast te maken. Echter, de karakteristieke naald van een fibula ontbreekt op dit voorwerp. Dus wat zou het dan wel kunnen zijn? Dat is nog steeds een raadsel voor ons. Dus: wordt vervolgd!
Rond 1500 was tuberculose (tering) een algemeen voorkomende ziekte. Bij een klein deel van de patiënten werden ook de botten aangetast. En soms was dat dus de schedel. Door de ontstekingen ontstonden abcessen; de gaten in de schedel. Waarschijnlijk hadden de patiënten daar geen ernstige klachten van. Verder lezen? Download dan het informatieblad.
Je kunt de schedel in december en januari in onze expositieruimte komen bekijken. Op woensdag- en vrijdagmiddag van 14.00 – 16:30 uur. Maar niet in de kerstvakantie.
Omdat in de kerstvakantie de meeste medewerkers en vrijwilligers vrij nemen, is onze expositieruimte niet te bezoeken. Dat betekent dat de openmiddagen op woensdag en vrijdag tijdens de schoolvakantie niet door gaan. En dat is van 25 december tot en met 7 januari.
Vorige week is de opgraving aan de Burgwal in Bunschoten afgerond. Tijdens de opgraving zijn meer dan 10 haardkuilen aangetroffen, die allemaal uit het Mesolithicum (9000 - 5000 v. Chr.) dateren. De kuilen lagen allemaal los van elkaar; geen van de kuilen doorsneed een andere kuil. Op de bodem van de kuilen lag een laag met brokken houtskool, die door een laag (dek)zand waren afgedekt (zie foto). Waarschijnlijk zijn de kuilen na gebruik open blijven liggen en geleidelijk met zand dicht gestoven. In de kuilen zijn geen vondsten aangetroffen, met uitzondering van één (bewerkt) stukje vuursteen.
Tijdens het aanleggen van de verschillende werkputten zijn wel meer vuursteenvondsten gedaan. Deze vondsten bevonden zich veelal in de B-horizont van een podzolbodem, die gedeeltelijk op het terrein bewaard was gebleven. Een podzolbodem is een bodemsoort die uit verschillende lagen (horizonten) bestaat, waarbij de B-horizont, de zogenaamde inspoelingslaag, de voorlaatste laag is.
De vondst van de vuurstenen en de verschillende haardkuilen tonen aan dat het perceel aan de Burgwal gedurende een langere periode in het Mesolithicum in gebruik is geweest. Wat de mensen precies op deze locatie deden is vooralsnog niet duidelijk. We hopen dat de vondsten ons meer vertellen over deze plek als ze worden onderzocht door experts.
Behalve de vondsten uit het Mesolithicum werden sporen gevonden die laten zien dat het terrein vanaf het einde van de 13de eeuw, begin 14de eeuw, opnieuw in gebruik werd genomen. Dit gebruik strekte zich uit tot vandaag de dag. Deze sporen omvatten paalsporen van structuren zoals hooibergen en ook verschillende waterputten, waarvan er meer dan 5 zijn opgegraven. Deze waterputten (zie foto) lijken te dateren van de 14de tot en met de 19de eeuw. De vondsten uit deze putten zullen helpen om de periodes van gebruik nauwkeuriger te dateren en het volledige archeologische verhaal van dit terrein aan te vullen.
Ga je vandaag stemmen bij een van de stembureaus in de binnenstad? Kom dan ook even bij ons langs in het Archeologisch Centrum (Westsingel 46). Tussen 14:00 en 16:30 uur kan je een kijkje nemen in onze werkruimtes, archeologische vondsten bewonderen in onze expositieruimte en de archeologen het hemd van het lijf vragen. Maak het stemmen nog leuker; kom ook even bij ons langs. Tot vanmiddag!
Op de hoek van de Dorpsstraat met de Burgwal heeft een tankstation gestaan. Na de opgraving zullen hier enkele woningen worden gebouwd. Deze week wordt de opgraving afgerond.
Op de eerste dag van de opgraving werd al vuursteen gevonden. Dat werd waarschijnlijk gebruikt door de jager-verzamelaars die hier van 9000 tot 5000 voor Christus door het gebied trokken en misschien tijdelijk op deze plek hebben gewoond.
Inmiddels heeft deze opgraving voor de nodige publiciteit gezorgd.
Er staat ook een filmpje op TikTok. Daarin is goed te zien dat de opgraafploeg het niet gemakkelijk heeft: het regent bijna iedere dag en er staan grote plassen. De storm van twee weken geleden maakte het helemaal onmogelijk om aan het werk te gaan.
In 2009 vonden wij in de kelder van Lievevrouwestraat 12 een vat. Dat vat was in de bodem van de kelder ingegraven. Waarom? Omdat de inhoud dan lekker koel bleef!
De bodem van het vat was nog in goede staat en is na de opgraving geconserveerd. In het hout is een bijzonder brandmerk te zien: een soort schaar. We hebben het tot op de bodem uitgezocht, maar weten helaas (nog) niet wat dit merkteken betekent en wie het heeft aangebracht: de kuiper, de keurmeester, de eigenaar? Ben je benieuwd naar onze speurtocht? Download dan het informatieblad.
